SpringTime

The employer is obliged to ensure that workplace is safe for their employees and to ensure that the risk of accidents is kept to a minimum. He also must have an overall safety program. It should consists of topics like personal protective equipment, safety practises or workplace hazards. There are two basic reasons to provide safety training. One is to teach someone to perform a task safely and second is to increase safety awareness. But how do we know if the training was effective?
The Occupational Safety and Health Administration (OSHA), an agency of the United States Department of Labor, which mission is to protect from different types of accident at work that may cause injury, illness or death, has written voluminous workplace safety standards and regulations that affect employers and employees. OSHA says that an effective training program can even diminish the amount of property damage, legal liability and missed time from work. So if you are an employer and don`t want to have troubles with any kind of personal injury claim and make workplace a safety place just read this leaflet based on OSHA`s training guidelines for trainers.
1. Before you even start the training try to think about the problem you have. Consider if a situation can be solved by using training. It`s a good solution to problems such as employee unfamiliarity with equipment or lack of motivation. Even so, sometimes other methods, may be needed to ensure safety.

2. You have to also identify training needs. To do that the trainer can for example observe the worker in his environment to qualify his training needs.

3. Next try to define your objectives. It is better to deliver them using action oriented words like: the employee… `will be able to do…`. This will help listeners choose what they should know by the end of the class. Clearly established objectives also help focus.
4. Make sure that learning excercises simulate most reliable the real job activities. In this case trainers can include role-playing or round-table group discussions, this can stimulate employee participation.

5. At the beginning of the training program the employees should know why the material is so important to their jobs. It is common that students pay more attention and apply what they`ve learned if they know the benefits of lectures.

6. Then try to evaluate the training to know the amount of learning achieved. Do it with special questionnaires for students or informal discussions, by the supervisors` observations or formal exams.

7. When you review the evaluations it may become clear if the training wasn`t adequate and the employees didn`t reach the expected level of knowledge and skill. As the program is evaluated trainer should ask himself few questions connected with statements: Were objectives presented clearly and concretely? Did activities simulate the actual job enough? Were the employees motivated?

Comments Off

To, w czym idziemy do pracy, może mieć znaczenie kluczowe. Wzbraniamy się przed tym, ale nie raz ubiór jest decydującym czynnikiem wpływającym dodatnio lub ujemnie na ocenę otoczenia, samopoczucie, bezpieczeństwo, a także zyski firmy, relacje z kontrahentami i współpracownikami. nie we wszystkich przypadkach kwestia ta będzie równie ważna. W zależności od płci oraz tego na jakim stanowisku pracujemy powody, dla jakich szczególnie dbamy o strój, ulegają zmianie. Mówić możemy właściwie o dwóch typach ubioru funkcjonującego w innych sytuacjach.

1. Pierwszym przypadkiem jest strój w biznesie.
O odpowiednim stroju pamiętają zwłaszcza młodzi biznesmeni stawiający dopiero pierwsze kroki na rynku. Gdy rozkręca się własny interes istotne wydaje się wszystko, a więc także i elegancja. Myślenie to oparte jest na zasadzie jak cię widzą, tak cię piszą, lub na innym obiegowym stwierdzeniu, że nasza osoba staje się wizytówką firmy. Więcej uwagi przykłada się więc do wyboru garnituru (najlepiej by był on w kolorze szarym lub granatowym), koszuli (preferowane odcienie pastelowe; ewentualnie biel z dodatkami, np. w kratka, linie), krawata (najlepiej w delikatne, niezbyt krzykliwe wzorki) i dodatków jak pasek czy też dobrej marki zegarek.
Całość musi [do siebie pasować|być dobrze dopasowana} i stanowić idealnie przemyślaną całość. Tą zasadą kierują się również panie przy wyborze stroju do biura lub na spotkanie z klientem biznesowym. Pierwsze wrażenie może zadecydować czy negocjacje skończą się dla nas korzystnie czy nie. Nie należy więc na ważne spotkanie ubierać sie zbyt ekstrawagancko i wyzywająco (dotyczy to głównie kobiet, gdyż mężczyźni mają mniejsze pole do popisu w tej kwestii). Nie chodzi przecież o eksponowanie swoich atutów (a jeśli tak to tylko skromne), lecz o argumenty merytoryczne. Tak więc, by pomóc sobie wyglądem, ubierzmy się tak, aby wyglądać mądrze. Wybierzmy garsonkę w stonowanych kolorach, w tym najlepiej spodnie na kant lub spódnicę do kolan (krótsza raczej nie wskazana), buty na niskim obcasie z zakrytymi palcami i dopasowaną do całości koszulę. Nie obwieszajmy się również biżuterią, bo w stroju biznesowym zdecydowanie korzystniejszy jest minimalizm. Najlepszymi dodatkami będą: dopasowana do butów lub kostiumu torebka, spinka w upiętych w kok włosach i jak w przypadku panów zegarek.

2. Kolejnym wariantem ubioru jest sytuacja, gdy jest on z góry narzucony.
W wielu miejscach pracy przysługuje nam tzw. odzież robocza lub odzież korporacyjna. Pierwszą z nich nosimy w sytuacjach, gdzie decydują kwestie bezpieczeństwa i higieny. Wyposażeni zostajemy w fartuchy, kalosze, kombinezony, rękawice ochronne, czapki. Drugi typ ma duży związek z promowaniem firmy i budowaniem jej spójnego wizerunku. Jest on jednym z elementów skutecznej kampanii reklamowej. Takie artykuły reklamowe jak długopisy, kubki czy notesiki zostały już szeroko rozpowszechnione. Wśród nich znajdują się także czapeczki, koszulki, apaszki, skarpetki.
Coraz częściej jednak wielkie korporacje ubierają mających kontakt z klientem pracowników w koszulki z logo swojej firmy lub ujednolicają strój, ograniczając go do barw związanych bezpośrednio z wizerunkiem firmy. W taki sposób kreowany jest spójny wizerunek korporacji, rozpoznawalny na całym świecie i kojarzony z daną marką (nie jest to być może najbardziej kreatywny ze sposobów na promowanie danej marki, ale z pewnością skuteczny). W tym przypadku, noszenia odzieży korporacyjnej, działania pracownika ograniczają się nie raz do zadbania o to, by strój był czysty i schludny.

3.Trzecią opcją jest oczywiście ogólnie rozumiana dowolność.
Obowiązuje we wszystkich zawodach, gdzie ubiór nie ma bezpośredniego związku z pracą. Na przykład, jeśli pracujemy w domu: zarabiamy w sieci, piszemy artykuły, książki. W tym zaś przypadku nie ma jednak żadnych zasad.

Comments Off

The death camp Auschwitz-Birkenau is the place where millions of people have lost their lives. The camp commandant, Rudolf Höss, testified at the Nuremberg Trials that 3 million people had died at Auschwitz during his stay as a commandant. The death toll given by the Soviets was 4 million people. This number was written on the plaques in the Auschwitz-Birkenau State Museum.
Most of the Auschwitz-Birkenau camp victims were Jews from almost every country in Europe and Poles who died in gas chambers or in the result of forced labour, starvation or \\\’medical\\\’ experiments. The camp was started by Nazi Germany formally for polish political prisoners. But shortly afterwards it showed it\\\’s real aim and became an implement to the Nazi policy of spoliation, degradation and extermination of the Jews.
As many people use the expression \\\’Polish death camp\\\’, it can bring misleading that Poles were initiators of this concentration camp. To avoid that, the government of Poland started a campaign in 2004 against falsification of history and two years later a campaign for changing the name by UNESCO.
As the result of polish activity on the 28th of June, 2007, the United Nations World Heritage Committee announced that the official name \\"Auschwitz Concentration Camp\\" was changed into \\"Auschwitz Birkenau. German Nazi Concentration and Extermination Camp”.

Comments Off